نود دقیقه دور از صدای جنگ

یادداشت مهمان، محمدمهدی شیخ صراف، فعال فرهنگی: از غروب که وارد بندر لنگه شدیم، نشاط شهر برایم جالب بود. هیچ چیز شبیه آنچه شنیده بودم نبود. دو دختر بچه دبستانی با هم به سمت ساحل می‌رفتند. چراغ‌های مغازه‌های لباس فروشی بر زرق و برق محصولات افزوده بود و …

نماز مغرب را در مسجد بلال حبشی خواندیم. جماعت طبق فتوای اهل سنت در غروب آفتاب خوانده شده بود، اما خادم مسجد صبر کرد ما به سیاق شیعه پس از وقت شرعی خود نماز را بخوانیم. موقع تعطیل کردن، دعوت‌مان کرد منزلش و گفت ۸ و ۴۰ دقیقه برای جماعت عشاء باز می‌گردد.

حرف‌های زیادی از بندر لنگه دارم، اما نشاط شهر، در تماشای فوتبال در کارتینگ خلیج فارس غیرقابل وصف است!

یک سالن پر از شور زندگی، اینجا هیچ خبری از ترس و غم نیست. انگار هیچ جنگی در این سرزمین جاری نیست.

آنها که فکر کردند با ترساندن کار خود را پیش خواهند برد، هیچ شناختی از مردم ما ندارند…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *