خبرگزاری تادنا نیوز، گروه بین الملل: «کنفرانس امنیتی هرتزلیا» عنوان یکی از مهمترین کنفرانسهای امنیتی سالیانه رژیم صهیونیستی است که در سال جاری با بررسی بحرانهای فراروی رژیم صهیونیستی و مقابله با فروپاشی احتمالی این رژیم طی دو روز برگزار شد و در آن شخصیتهای ارشد سیاسی، امنیتی و آکادمیک صهیونیستی راهکارهای مقابله با ین بحرانها را بررسی کردند.
شبکه الجزیره در گزارشی با اشاره به این کنفرانس و دستور کار آن و موضوعات مطرح شده در آن نوشت که روز اول کنفرانس به ترسیم چارچوب فکری بحران های فراروی رژیم صهیونیستی اختصاص داشت و در روز دوم بحثها در پروندههای عملیاتی شامل ایران، لبنان، آمریکا، روابط خارجی، مسئله سربازگیری و بودجههای نظامی ادامه پیدا کرد.
عاموس گلعاد، سرلشکر ذخیره و رئیس موسسه سیاست و استراتژی دانشگاه رایشمن، در سخنرانی افتتاحیه این کنفرانس تصریح کرد که فقدان «بینش استراتژیک» مانع از تبدیل دستاوردهای نظامی به نتایج سیاسی میشود. وی افزود که تداوم بحرانهای مصونیت اجتماعی باعث خواهد شد که ایرانیها [برای فروپاشی اسرائیل] فقط نیاز به صبر کردن داشته باشند.
مبانی گسسته شده
از سوی دیگر، اسحاق هرتزوگ رئیس رژیم صهیونیستی از «لحظهای سرنوشتساز» در تاریخ این رژیم سخن گفت که تنها به تغییر کابینه منحصر نمیشود؛ بلکه به سرنوشت و آینده رژیم صهیونیستی مربوط میشود. وی هشدار داد که جامعهای که در آن هر طرف احساس میکند «اقلیتِ تحتتعقیب» است، نمیتواند قواعد بازی را برای مدتی طولانی حفظ کند.
این رویکرد با سخنان متانیاهو انگلمن، بازرس کل کابینه رژیم صهیونیستی، تکمیل شد. وی اعلام کرد که دفترش ۵۰ گزارش درباره پروندههای مرتبط با جنگ منتشر کرده و تشکیل هرگونه نهاد تحقیق درباره ۷ اکتبر، «ضرورتی اجتنابناپذیر» است.
پرونده ایران و مرزهای آن
پروفسور بوآز گانور رئیس دانشگاه رایشمن، تندترین انتقادات را به کابینه رژیم صهیونیستی نسبت به ادعای «پیروزی نظامی» در ایران داشت. گانور افزود که اسرائیل و آمریکا شاید در کارزار اخیر علیه ایران از نظر تاکتیکی پیروز شده باشند، اما از نظر استراتژیک شکست خوردهاند؛ چرا که نظام ایران سقوط نکرد، برنامه هستهای از بین نرفت، اورانیوم غنیشده نابود نشد و سیستم موشکی آن به سرعت بازسازی شد.
نفتالی بنت، نخستوزیر سابق نیز با تایید مواضع گانور ابراز داشت که ضربه نظامی به تنهایی کافی نیست. بنت گفت که هزار روز از ۷ اکتبر گذشته است، در حالی که حماس در جنوب مسلح میشود، حزبالله قدرتمندتر میشود و حاکمیت تهران همچنان استوار است». او پیشنهاد کرد که عنصر پنجمی به نام «ابتکار عمل» در کنار بازدارندگی، هشدار، قاطعیت و دفاع، به دکترین امنیتی رژیم صهیونیستی اضافه شود.
بنت در انتقاد از نتانیاهو، آماری حساس را مطرح کرد و گفت که ایران از سقف غنیسازی ۳، ۲۰ و ۶۰ درصد عبور کرده است، در حالی که اسرائیل بین سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ توانایی کافی یا طرح جایگزینی برای مقابله با عبور ایران از آستانه سلاح هستهای ایجاد نکرده است. وی تاکید کرد که طرحی در تل آویو برای تقابل با ایران وجود ندارد، آن هم در شرایطی که کارشناسان مسائل امنیتی معتقدند قدرت نظامی جای خالی برنامهریزی را پر نمیکند.
قدرت بدون سیاست
گادی آیزنکوت، رئیس اسبق ستاد کل ارتش رژیم صهیونیستی در رابطه با محورهای کنفرانس امنیتی هرتزلیا گفت که تل آویو در سرمایهگذاری سیاسی بر دستاوردهای ارتش ناکام است و «طبقه استراتژیک» کابینه آسیب دیده است.
آویگدور لیبرمن وزیر جنگ سابق و از راستگرایان مخالف کابینه نتانیاهو، ابعاد دیگری به انتقادها بخشید و گفت که وضعیت استراتژیک رژیم صهیونیستی «بدتر از این نمیتواند باشد».
یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون نیز روابط خارجی را در قلب معادله امنیتی قرار داد و گفت که روابط خارجی رژیم صهیونیستی «هرگز به این بدی نبوده است». وی وضعیت فعلی را «فاجعهای» دانست که ناشی از آماتوریسم، غرور و درک نادرست از واقعیت هاست.
وی افزود که کابینه نتانیاهو در سه سال گذشته ۱۳ مسئول در وزارت خارجه را تغییر داده، دستگاه تبلیغاتی داخلی را دو سال و نیم بدون مدیر رها کرده و افراد نزدیک به خود را در پستهای حساس گمارده است.
این نگرانیها در بحثهای مربوط به آمریکا عمیقتر میشود. یکی از سخنرانان در روز دوم به کاهش حمایت از رژیم صهیونیستی در میان جوانان جمهوریخواه (در رده سنی ۳۵ تا ۵۰ سال) به حدود ۵۰ درصد اشاره کرد. این در حالی است که حمایت از فلسطینیان در نظرسنجیهای عمومی رو به افزایش است؛ روندی که شروع به اعمال فشار بر کنگره در پرونده کمکهای نظامی کرده است.
هزینه امنیت
امیر برعام سرلشکر ذخیره و مدیرکل وزارت جنگ رژیم صهیونیستی، بحث را به سمت هزینههای بازسازی توان نظامی سوق داد. وی مرحله کنونی را «استراحت عملیاتی» و نه پایان درگیری توصیف کرده و هشدار داد که توافقات بینالمللی ممکن است صدها میلیارد دلار به جیب ایران سرازیر کرده و روند بازسازی قدرت این کشور را تسریع کند. برعام خواستار اجرای یک طرح تقویت قوای نظامی به ارزش ۳۵۰ میلیارد شِکِل (حدود ۹۴.۶ میلیارد دلار) شد که شامل سیستمهای رهگیری، مهمات هجومی، منابع اطلاعاتی و بازیابی آمادگی سیستمهایی است که در نبرد زمینی و هوایی فرسوده شدهاند.
نتیجهگیری
الجزیره تصریح کرد که کنفرانس هرتزلیا اثبات کرد که رژیم صهیونیستی نه تنها در عرصه بینالملل، بلکه در تقابل با شرایط داخلی خود نیز از انسجام کمتری برخوردار است و توانایی کابینه برای برنامهریزی های راهبردی کاهش یافته است. اکثر سیاستمداران حاضر در کنفرانس امنیتی هرتزلیا توافق داشتند که قدرت نظامی هنگامی که از قانون، مصونیت داخلی و مشروعیت بینالمللی جدا شود، بخشی از معنای خود را از دست میدهد.
به این ترتیب، در مجموع، پرسشِ بنیادین کنفرانس در خصوص «نحوه پیروز شدن رژیم صهیونیستی در جنگ های بعدی » نبود، بلکه در این مورد بود که «چگونه میتوان جلوی یک شکست امنیتی بلندمدت را گرفت؟»
